Δήμος Ζαχάρως
Small text Medium text Large text

αναζήτηση



Καϊάφας Ελαχιστοποίηση

ΤΟΠΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ


Η περιοχή του Καϊάφα βρίσκεται μέσα στα όρια του Δήμου Ζαχάρως και απέχει 27 χλμ. από τον Πύργο και 25 χλμ. περίπου από την Αρχαία Ολυμπία. Η περιοχή Καϊάφας περιλαμβάνει: Τις ιαματικές πηγές λουτροθεραπείας και ποσιθεραπείας ή σπήλαια των Ανυγρίδων νυμφών και των Ατλαντίδων νυμφών αντίστοιχα. Οι ντόπιοι το αναφέρουν ως Γεράνιο αυλάκι, το λιμναίο χώρο που καλύπτει επιφάνεια 1500 στρεμμάτων περίπου. Το δάσος και η παραλία Αιγιαλεία με την πευκόφυτη έκταση καθώς και το υπερκείμενο της λίμνης τμήμα του όρους Λαπίθα στη ρίζα του οποίου βρίσκονται τα δυο σπήλαια.
 

ΘΡΥΛΟΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ


Τα λεγόμενα για την ονομασία της περιοχής χάνονται στα βάθη των αιώνων. Σύμφωνα με ένα θρύλο άγνωστης εποχής η ονομασία οφείλεται στον αρχιερέα της Ιουδαίας Καϊάφα. Υπάρχουν δυο θρύλοι σχετικά με αυτόν. Ο ένας αναφέρει ότι περνώντας ο Καϊάφας με το πλοίο του για τη Ρώμη έπεσε σε τρικυμία. Το πλοίο για να μη βουλιάξει εξώκοιλε στην ακτή. Μαθαίνοντας ότι εκεί υπάρχει μια ζεστή πηγή ζήτησε να πλυθεί. Η θεϊκή όμως κατάρα που είχε σταυρώσει το Χριστό έκανε τα νερά να πάρουν τη δυσοσμία του σώματος και της ψυχής του. Ο δεύτερος θρύλος αναφέρει ότι ο Καϊάφας πέθανε πάνω στο καράβι και τον πέταξαν στη θάλασσα. Αυτή όμως δεν τον δέχτηκε και τον ξέβρασε στην ακτή. Από εκεί τον μάζεψαν οι Αρηναίοι και τον έθαψαν. Άλλες εκδοχές είναι α. ότι η ονομασία είναι τούρκικη και σημαίνει μεγάλη πέτρα ή στόμιο βράχου από το καγιάς που σημαίνει πέτρα και το φας που σημαίνει μεγάλη. Β. ότι έχει αραβική προέλευση και σημαίνει κόκκινος βράχος ίσως λόγου του χρώματος που έχουν οι βράχοι. Λέγεται ότι εδώ νικήθηκε ο Ιμπραήμ πασάς από τους Ολύμπιους αλλά η ιστορία μας δεν αναφέρει καμιά μάχη σε αυτήν την περιοχή. Το πιο πιθανόν όμως είναι η ονομασία να προήλθε από την νύμφη Καλιάφεια η οποία ζούσε σύμφωνα με το μύθο στο σπήλαιο των Ανυγρίδων νυμφών. Μαζί της ζούσαν άλλες δυο νύμφες η Πηγαία απ΄ όπου προέρχεται η πηγή και η Ίαση στην οποία απέδιδαν την ιαματικότητα των νερών. Γι΄ αυτό και μέχρι σήμερα το σπήλαιο φέρει αυτό το όνομα.
 

ΑΝΙΓΡΟΣ ΠΟΤΑΜΟΣ-ΣΠΗΛΑΙΑ
ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ


Ο Ανίγρος ποταμός ή Γεράνιο αυλάκι πήγαζε από το Λαπίθα, έσμιγε με τον Ακίδαντα ποταμό και περνώντας έξω από το Σαμικό χυνόταν στον Κυπαρισσιακό κόλπο. Κατά την πορεία του στην αρχαιότητα ο Άνιγρος δεχόταν τα νερά του Καϊάφα. Κατά τον Στράβωνα το όνομα του προήλθε από την βραδεία ροή του. Ο Όμηρος αναφέρει τον Άνιγρο με το όνομα Μίνηιος. Από την ονομασία ο Ηρόδοτος επιβεβαιώνει ότι στην περιοχή είχαν εγκατασταθεί Μίνηες οι οποίοι ήταν προφανώς κάποια από τις φυλές που ζούσαν στον ελληνικό χώρο. Η κύρια πηγή τροφοδοσίας του ποταμού Άνιγρου ήταν οι πηγές με τα υδροθειούχα νερά που πήγαζαν στη νοτιοδυτική πλευρά του Λαπίθα. Άλλωστε και η ονομασία Ανιγρίδες νύμφες δηλώνει ότι κατοικούσαν στην πηγή του ποταμού οι τρεις που προαναφέραμε. Βέβαια όπως θα δούμε παρακάτω η λίμνη δεν υπάρχει. Στην περιοχή γύρω από τις πηγές υπήρχαν θυσιαστήρια όπου γίνονταν θυσίες από τους αρρώστους στις νύμφες για την ίασή τους. Η λίμνη τώρα σχηματίστηκε κατά τον Μεσαίωνα και συγκεκριμένα επί αυτοκράτορα Ιουστινιανού, έγιναν τρομεροί σεισμοί που προκάλεσαν μεγάλες γεωλογικές και μορφολογικές αλλαγές στην περιοχή. Πλημμυρίζει και εξαφανίζεται η Αρχαία Σαμία, πόλη με ακμή και πλούτο, το κάστρο πέφτει σε ορισμένα σημεία σε σωρούς ερειπίων και εξαφανίζεται τελείως ο Άνιγρος ποταμός. Στη θέση αυτή βρίσκεται σήμερα η λίμνη Καϊάφα η οποία στη θέση Μπούκα συνδέεται με τη θάλασσα όπου χύνονται τα νερά της και των ιαματικών πηγών ταυτόχρονα. Λίγα μέτρα ανατολικά από το κάστρο της αρχαίας Σαμίας εκεί ακριβώς που η οροσειρά του Λάπιθα καταλήγει στο τέρμα της και πέφτει κατακόρυφα σε απότομους κοκκινωπούς βράχους υπάρχουν τα δυο σπήλαια που προαναφέραμε . Το ένα βρίσκεται ανατολικά και το ξέρουμε ως Γεράνιο άντρο ή γεράνιο αυλάκι από το σκούρο γαλάζιο χρωματισμό του νερού του ή σπήλαιο των Ατλαντίδων νυμφών. Δυτικότερα κάτω από τον τεράστιο βράχο του Λαπίθα είναι το σπήλαιο των Ανιγρίδων νυμφών. Για τη δυσοσμία τώρα των νερών αλλά και την ιαματικότητα οι παραδόσεις που διέσωσαν οι αρχαίοι συγγραφείς Στράβων και Παυσανίας οι οποίοι, όπως θα δούμε σε άλλη ενότητα , επισκέφτηκαν την περιοχή, αλλά και άλλοι συγγραφείς είναι πολλές και ενδιαφέρουσες . Κατά μια από αυτές τη δυσοσμία την πήραν τα νερά όταν γεννήθηκαν εδώ ο Ατλαντίδες νύμφες και ο πατέρας του βασιλιά της Τροίας Πριάμου, ο Δάρδανος. Ίσως γι΄ αυτό το Γεράνιο άντρο αναφέρεται και ως σπήλαιο των Ατλαντίδων νυμφών. Δεύτερη παράδοση αναφέρει ότι εδώ κατέφυγε ο Κένταυρος Νέσσων για να πλύνει τις πληγές που του έκανε ο Ηρακλής με τα δηλητηριασμένα βέλη . Σύμφωνα όμως με το έργο «Σοφοκλέους Τριχίναι» ο Ηρακλής ζήτησε από τον κένταυρο Νέσσονα να περάσει τη γυναίκα του Διηάνειρα απέναντι στο ποτάμι. Όταν εκείνος αποπειράθηκε να τη βιάσει εκείνη άρχισε να φωνάζει. Ακούγοντάς την ο Ηρακλής στάθηκε στην άκρη του ποταμού και τόξευσε τον Κένταυρο με τα βέλη που ήταν βουτηγμένα στο αίμα της Λερναίας Ύδρας και τον πλήγωσε. Ο πληγωμένος Κένταυρος έπλυνε το ανίατο τραύμα του στην πηγή και τα νερά απόχτησαν δυσοσμία. Τρίτη παράδοση αναφέρει ότι στα σπήλαια πέταξαν τα καθάρσια νερά τους οι κόρες του βασιλιά του Άργους Προΐτου, η Αμφινόη και η Αμφιάνασσα, οι οποίες είχαν άνομες σχέσεις με το μάντη Μελαπόδα. Όταν έμειναν έγκυες για να αποφύγουν την οργή του πατέρα τους κατέφυγαν στο όρος Λάπιθα. Από αυτές τις αναφορές επιβεβαιώνεται ότι τα σπήλαια υπήρχαν από την αρχαιότητα και θεωρούνται θεραπευτικά. Ένας νεώτερος θρύλος αναφέρει ότι επί τουρκοκρατίας ζούσε σε ένα χωριό το Γκρέκα μια τουρκάλα μάγισσα . Στο χωριό αυτό περνούσε ένα ποτάμι στο οποίο πνίγηκε ο γιος της γυναίκας αυτής. Η μάγισσα τότε από τη μεγάλη της πίκρα και στενοχώρια από το χαμό του παιδιού της μάγεψε το ποτάμι με ένα καζάνι που είχε σαράντα αρβάλια (χερούλια) για να μην πονέσει ξανά άλλη μάνα. Το ποτάμι το έστριψε μέσα κατά το βουνό και σύμφωνα με το θρύλο αυτό βγήκε στη ρίζα του Λάπιθα και είναι ιαματικό.
 

ΛΟΥΤΡΑ


Όπως αναφέραμε τα σπήλαια είναι δυο, το σπήλαιο των Ανιγρίδων νυμφών στο οποίο γίνονται οι λουτροθεραπείες και το σπήλαιο των Ατλαντίδων νυμφών ή Γεράνιο που γίνεται η ποσιθεραπεία. Η λειτουργία των λουτρών είναι στενά συνδεδεμένη με την ιστορία του τόπου μας. Οι πρόγονοί μας στην αρχαιότητα ήταν οι πρώτοι που χρησιμοποίησαν τα λουτρά για θεραπευτικούς σκοπούς. Αυτό αναφέρεται από αρχαίους Έλληνες γιατρούς, περιηγητές και γεωγράφους. Ειδικά ο Στράβων και ο Παυσανίας κάνουν αναφορές στις ιαματικές πηγές. Ο Στράβωνας πέρασε γύρω στο 14ο αιώνα π.χ. ενώ ο Παυσανίας πέρασε μεταξύ των ετών 160- 173 μΧ. Και αναφέρει στα Ηλειακά της Ελλάδας περιηγήσεις σχετικά με τον Άνιγρο ποταμό ότι κατεβαίνει από το ποτάμι και θεραπεύει αρρώστιες. Έτσι γνωρίζουμε ότι η χρήση τους αρχίζει από την προχριστιανική εποχή. Μεταγενέστερα οι Ρωμαίοι μιμήθηκαν τους Έλληνες και χρησιμοποιούσαν τις ιαματικές πηγές. Για το διάστημα των Βυζαντινών χρόνων και την περίοδο της Τουρκοκρατίας δεν έχουμε ουδεμία πληροφορία για τις πηγές. Μετά την απελευθέρωση των Ελλήνων αρχίζει εκ νέου των λουτρών κατά πρωτόγονο όμως τρόπο. Η συστηματική λειτουργία τους αρχίζει από το 1907 οπότε και κατασκευάστηκε η σιδηροδρομική γραμμή που έδωσε τη δυνατότητα επικοινωνίας με τον Καϊάφα. Μέχρι το 1960 η εκμετάλλευση των λουτρών ανήκε σε ιδιώτες. Στη δεκαετία του 60 όμως πέρασε στον ΕΟΤ στον οποίο ανήκει μέχρι σήμερα. Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών 60 και 70, ο Καϊάφας γνώρισε τη μεγαλύτερη δόξα του γιατί ήταν ο τόπος που έκανε τις διακοπές του η υψηλή κοινωνία. Εκείνη τη περίοδο το νησάκι επικοινωνούσε με τις πηγές με τις βάρκες οι οποίες έκαναν δρομολόγια όλη την ημέρα πηγαινοφέρνοντας τους λουόμενους στα μπάνια. Υπήρχε και υπαίθρια αγορά στην οποία έρχονταν οι αγρότες από τα γύρω χωριά από τα γύρω χωριά να πουλήσουν την πραμάτειά τους. Ο δρόμος έγινε στα μέσα της δεκαετίας του 70 όποτε έγινε και οδικώς η σύνδεση με τα λουτρά. Η παρακμή του Καϊάφα άρχισε στα μέσα της δεκαετίας του 80 που εγκαταλείφτηκαν τα ξενοδοχεία στη τύχη τους. Το 2000 λειτούργησε ξανά το ξενοδοχείο Ολύμπια δίνοντας ξανά λίγη από τη χαμένη λάμψη στ νησάκι.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

Η πηγή στην οποία γίνονται οι λουτροθεραπείες είναι υδροχλωριονατριούχος με ελεύθερο υδρόθειο σε σημαντική ποσότητα. Η σπηλιά είναι χωρισμένη σε δυο τμήματα, τη «μεγάλη» και τη «μικρή». Στη «μεγάλη» η θερμοκρασία κυμαίνεται από 32 βαθμούς Κελσίου έως 35 βαθμούς κελσίου. Το μήκος της μεγάλης σπηλιάς φτάνει μέχρι τα 200 μέτρα. Από εκεί και πέρα είναι ανεξερεύνητο και χάνεται σε δαιδαλώδη τούνελ μέσα στα βουνά. Δεν γνωρίζουμε που ακριβώς καταλήγει, απλώς κάνουμε εικασίες. Το βάθος της τώρα είναι στο ένα μέτρο περίπου ίσως και παραπάνω σε κάποια σημεία. Το νερό αναβλύζει από το έδαφος αλλού από ζεστό και αλλού κρύο και αναμειγνύεται δημιουργώντας ένα φυσικό χαμάμ, και ενδείκνυται για τις παρακάτω παθήσεις. Α) παθήσεις που αφορούν το μυοσκελετικό σύστημα. Ειδικότερα αναφέρουμε ορισμένες όπως οσφυαλγία, ισχιαλγία, οστεοαρθρίτιδα, ρευματοειδής αρθρίτιδα και λοιπές παθήσεις που έχουν σχέση με τα οστά και τους μύες. Β)παθήσεις του δέρματος και ειδικά για την ψωρίαση έχουμε θεαματικά αποτελέσματα. Εκτός από το μπάνιο ο κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να μαζέψει από τους βράχους και τα βαθουλώματα που υπάρχουν στο σπήλαιο, ένα μείγμα σε μορφής κρέμας το λεγόμενο ανθό του θείου. Σε αυτήν την κρέμα είναι συγκεντρωμένα όλα σχεδόν τα συστατικά που υπάρχουν στο νερό δημιουργώντας ένα τέλειο αναπνευστήριο για άτομα με χρόνια αναπνευστικά προβλήματα όπως π.χ. το βρογχικό άσθμα. Τέλος πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι τα λουτρά ενδείκνυνται και για τις γυναικολογικές παθήσεις και ειδικά για γυναίκες που δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν. Αυτό όμως δεν είναι ιατρικά αποδεδειγμένο και το αναφέρουμε με επιφύλαξη. Η δράση τώρα έχει ως εξής. Το νερό ως γνωστόν είναι ζεστό. Κατά την είσοδο λοιπόν του λουόμενου στο νερό αρχίζουν να ανοίγουν οι πόροι του δέρματος και σύμφωνα με τις περιγραφές τους είναι σαν μικρά τσιμπήματα ή όπως λέμε αλλιώς σαν μυρμήγκιασμα. Σε δέκα περίπου λεπτά οι πόροι έχουν ανοίξει τόσο ώστε να αρχίζουν να εισχωρούν τα συστατικά στον οργανισμό. Δρα εν ολίγοις σαν ένας φυσικός βελονισμός. Ο χρόνος λούσης είναι 20 λεπτά με μισή ώρα, γιατί τόσο χρειάζεται για να γίνει όλη η διεργασία. Γίνεται ένα μπάνιο την ημέρα και ένας ικανοποιητικός αριθμός λούσεων κατά άτομο είναι δεκαπέντε. Βέβαια δεν μπορούμε να πούμε ότι γίνεται θεραπεία μιας χρονιάς πάθησης π.χ. αρθρίτιδας γιατί θα ήταν ψέμα. Τα μπάνια απλά βοηθούν στο να μαλακώνουν οι πόνοι και να μην είναι απαραίτητη η φαρμακευτική αγωγή κατά την περίοδο του χειμώνα που είναι και εντονότερο το πρόβλημα. Γίνεται δηλαδή ένας είδος συντήρησης που βοηθά όπως λένε οι γεροντότεροι να ξεχειμωνιάσουν. Υπάρχουν άτομα που έρχονται για μπάνια 30 και 40 χρόνια συνεχόμενα. Κάθε χρόνο όπως βλέπουμε όλο και πιο νέα άτομα να έρχονται και μιλάμε για ηλικίες κάτω των 30 ετών. Άλλοι γιατί έχουν κάποιο πρόβλημα και άλλοι απλά για χαλάρωση και ξεκούραση. Το σίγουρο είναι με το να κάνεις μπάνιο δεν υπάρχει καμιά απολύτως παρενέργεια και σίγουρα σε κάνει να νιώθεις πάρα πολύ χαλαρά και όμορφα. Σε μικρή απόσταση από το σπήλαιο αυτό βρίσκεται η υδροθειοχλωρειονατριούχος του Γερανίου (περίπου στα 200 μέτρα). Αυτή είναι μόνο για ποσιθεραπεία δηλαδή το νερό είναι πόσιμο και όχι για μπάνιο. Ενδείκνυται κυρίως σε παθήσεις των νεφρών του ήπατος της χοληδόχου και τη ουροδόχου κύστης. Είναι ένας φυσικός τρόπος καθαρισμό τους από άμμο και πέτρες των οργάνων αυτών. Το νερό αυτό έχει χρώμα πρασινωπό και ιδιάζουσα οσμή κα γεύση. Βασική όμως προϋπόθεση για να πιεί κάποιος νερό είναι να μην έχει κανένα πρόβλημα στομάχου. Και αυτό γιατί ναι μεν θα ωφεληθεί εάν έχει ας πούμε πέτρες στα νεφρά αλλά από την άλλη τα συστατικά του νερού μπορεί να κάνουν μεγαλύτερη την ήδη υπάρχουσα βλάβη, που μπορεί να υπάρχει στο στομάχι ή το έντερο. Γι αυτό και πρέπει να χρησιμοποιείται με μεγάλη προσοχή.
 

ΝΗΣΑΚΙ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ


Σύμφωνα με τα όσα γνωρίζουμε κατά την αρχαιότητα η λίμνη δεν υπήρχε. Σχηματίστηκε τον 6ο π.χ. αιώνα – άλλοι μιλούν για το μεσαίωνα- από μεγάλους σεισμούς που έπληξαν την περιοχή. Σήμερα η λίμνη καλύπτει μετά την εξυγίανση της, επιφάνεια 1500 στρεμμάτων περίπου. Έχει μήκος 4 χλμ, πλάτος 500- 600 μέτρα και βάθος πάνω από 2 μέτρα. Τα νερά της εκβάλλουν στο Ιόνιο πέλαγος. Είναι ένας ζωντανός υδροβιότοπος που φιλοξενεί ψάρια, χέλια, φίδια, χελώνες και πολλά αποδημητικά πουλιά κατά την χειμερινή περίοδο. Τη μοναδική αυτή σύνθεση συμπληρώνει το πανέμορφο δάσος και σε σπάνια ομορφιά παραλία Αιγιαλεία . Μέσα στη λίμνη υπάρχει το νησάκι της Αγίας Αικατερίνης από το ομώνυμο εκκλησάκι9 που βρίσκεται εκεί. Στο χώρο αυτό βρίσκονται τα ξενοδοχεία και οι υπόλοιπες εγκαταστάσεις του Ε.Τ.Α. Α.Ε. στον οποίο ανήκει η εκμετάλλευση της λίμνης και των ιαματικών πηγών. Στο μεταξύ τμήμα της λίμνης και της ακτής ,κ βρίσκεται το δάσος της Στροφυλιάς με κυριότερο είδος βλάστησης την χαλέπιο πεύκη. Το δάσος καλύπτει έκταση 1500 περίπου στρεμμάτων. Επίσης την αμμώδη ακτή μήκους 6 χιλιομέτρων περίπου και το υπερκείμενο της λίμνης τμήμα του όρους Λαπίθα ύψους 744 μέτρων . Όλα τα παραπάνω αποτελούν ένα ενιαίο οικοσύστημα παρθένο και αρχέγονο και θεωρείται το μοναδικό ίσως στο κόσμο. Λέγεται ότι κάτω από τη λίμνη υπάρχει μια πόλη βυθισμένη και όταν τα νερά είναι καθαρά οι ψαράδες έβλεπαν στο βυθό τεράστιους βράχους που ήταν ίσως τα ερείπια κάποιου αρχαίου οικισμού. Άλλοι πάλι λένε ότι η λίμνη φιλοξενεί ένα ηφαίστειο που μπορεί κάποια στιγμή να ξυπνήσει. Όλα αυτά βέβαια είναι εικασίες. Με έργα που έγιναν πριν από 30 περίπου χρόνια η λίμνη χτίστηκε γύρω – γύρω και έγινε εκβάθυνση έτσι ώστε το μικρότερο βάθος της να είναι 2 μέτρα το μήκος της 250 μέτρα και το πλάτος 550 μέτρα. Ο σκοπός που έγινε αυτή η επέμβαση στο τοπίο ήταν να δημιουργηθεί μια μαρίνα για μικρά σκάφη. Επίσης σε κάποιο σημείο κοντά στα λουτρά ήταν σχεδιασμένο να γίνει ένα μικρό αεροδρόμιο. Όμως όλα αυτά έμειναν απλώς στα σχέδια. Η λίμνη με τις διαστάσεις που έχει δίνει τη δυνατότητα να αξιοποιηθεί ώστε να αποτελέσει ναυταθλητικό κέντρο πολλών υγρών σπορ όπως κωπηλασία ή θαλάσσιο σκι. Άλλωστε οι διαστάσεις της ανταποκρίνονται σύμφωνα με τους ειδικούς σε απαιτήσεις Ολυμπιακών προδιαγραφών για τα σπορ χωρίς να θίγει το φυσικό περιβάλλον. Η γεωγραφική θέση και η μορφή της περιοχής γύρω από τη λίμνη (ψηλό βουνό, δέντρα) την προστατεύει από τους δυνατούς ανέμους ενώ οι ήπιες κλιματολογικές συνθήκες κατά την χειμερινό περίοδο επιτρέπει τη χρήση της για προετοιμασία ναυταθλητών Ελλήνων και ξένων. Επίσης βρίσκεται πολύ κοντά σε σπουδαίους αρχαιολογικούς χώρους όπως η Αρχαία Ολύμπια, ο Επικούρειος Απόλλωνας. Άλλωστε η λίμνη έχει ήδη χρησιμοποιηθεί για προπονήσεις των εθνικών ομάδων κανέ- καγιάκ της Πολωνίας και της Βουλγαρίας με άριστες εντυπώσεις. Επίσης το 1997 διεξήχθησαν οι αγώνες του 51ου πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος θαλάσσιου σκι με συμμετοχή 24 χωρών και 110 αθλητών και αθλητριών ανάμεσα στους οποίους ήταν και παγκόσμιοι πρωταθλητές. Τέλος είχε κινήσει το έντονο ενδιαφέρον ευρωπαϊκών ομοσπονδιών F.I.S.A. η καταλληλότητα και η μοναδικότητα της λίμνης ως προπονητηρίου και ως ναυταθλητικού κέντρου διεξαγωγής διεθνών αγώνων. Από το 2001 και μετά η λίμνη έχει γίνει προπονητήριο για συλλόγους όπως ο Ν.Ο. της Βουλιαγμένης που κάνουν προπονήσεις και αγώνες.
 

 

 Φωτογραφικό Αρχείο
Δήλωση Προστασίας Δεδομένων Powered by SingularLogic